Ouders zochten naar een persoonlijk gedenkteken op het grafje van hun overleden kindje.
We kwamen in contact met elkaar en besloten samen te zoeken naar een beeld dat paste.
We hebben eerst veel gepraat, gezocht en gedacht tot we wisten dat het een natuursteen zou worden, die de ouders zelf gingen bewerken.
We hebben in april een steen uitgezocht en in hun achtertuin gezet. De eerste weken hebben we de steen “gelezen”: kijken, voelen, ervaren, gedachten uitwisselen, ideeën opperen.
Op een dag zeiden ze: Nu gaan we beginnen!

Omdat het een grote steen is, begon de vader de grote vlakken te bewerken met een slijpschijf. Toen de grote lijnen waren uitgezet, werd het nauwkeurige werk gedaan met een hamer en een beitel. Het was een grote zoektocht.

 

De ouders werkten zelfstandig en elke keer ontstonden er weer nieuwe elementen, die het beeld en hun gevoelens meer vorm gaven.

Het werkte meditatief, maakte emoties los, maar gaf ze ook een plaatsje.

Ik ging ongeveer één keer in de veertien dagen bij hen op bezoek om hun vragen te beantwoorden en hen te begeleiden. In de tussentijd werkten ze zelf verder aan het beeld.

In december 2011 zijn de eerste contacten gelegd, in mei 2012 zijn we begonnen met de steen te bewerken. 

Op 21 maart 2013 is de steen geplaatst.